NOJK: REGELS ZIJN REGELS

Zomaar een verhaal van een NOJK deelnemer: 

Ik was vroeg naar bed gegaan, want vandaag is het de dag van de waarheid. Ik mag het NOJK gaan spelen en daar heb ik alles voor over. Tas is al netjes ingepakt en alles wel drie keer gecontroleerd. Brood en drankjes erin en dan maar wachten tot we vertrekken. Ik had er zin  in.

Tranen van verdriet en boosheid. Ouders beslissen op basis van de weersomstandigheden niet af te reizen naar het NOJK in Capelle aan den IJssel. Ik ben boos dat mijn ouders mij dit aandoen. Dat wat de mooiste dag van mijn vakantie had moeten worden, is vergalt door het weer en mijn ouders. 

Geen risico nemen:

Vanochtend was er een code oranje afgegeven en dat maakte dat het glad op de weg is en dat men adviseert om niet de straat op te gaan als het niet nodig is. Terecht, want het kan levens kosten met gladheid. Ouders van kinderen die hun kind het allerbeste gunnen, maar geen enkel risico nemen met het leven van zichzelf en hun kinderen. 

NOJK

Vandaag worden de voorrondes van het NOJK gespeeld en de NeVoBo organiseert in een aantal hallen deze rondes. Nu staat er in de regeltjes dat alleen bij code rood evenementen als het NOJK worden afgelast. Veel verenigingen nemen de waarschuwingen uiterst serieus en gaan de weg niet op. Ook niet bij code oranje, omdat het levensgevaarlijk kan zijn. 

NeVoBo

De bond heeft er geen enkele moeite mee om kinderen en begeleiders en toeschouwers de deur uit te sturen en toch maar naar het NOJK te gaan. Ga je niet dan straft die bond je met de regels van uitsluiting van de halve finale, want regels zijn regels. Dus met gevaar voor eigen en andermans leven toch maar gaan als het aan de bond ligt.

Verenigingen

Gelukkig zijn er verenigingen die zich van de bond niets aantrekken en het leven van hun leden veel belangrijker vinden. Die gaan dus niet van huis. Natuurlijk grote teleurstelling en boosheid van de kinderen die graag wel hadden willen gaan. 

EMPATHIE:

Als volleyballiefhebbers bestuurders worden, dan worden het autisten. Dan snappen ze niet meer dat ze met mensen te maken hebben en dat de regeltjes moeten worden uitgevoerd. Zelfs ten koste van mensen. Geen enkel empathisch vermogen om te kunnen bedenken dat je kinderen hiermee in hun ziel treft. Dat je leden verliest omdat je regeltjes belangrijker vindt dan mensenlevens.

Generaal pardon:

Beste NeVoBo: Als je wil dat je als bestuurders nog serieus genomen wilt worden, stel dan een generaal pardon in. Zorg ervoor dat je met een oplossing komt. Laat kinderen niet de dupe worden van regels. Maak een groots gebaar naar je leden en laat de wedstrijden opnieuw spelen. Dan krijg je aanzien. Nu alleen maar afgunst en boosheid.

Verenigingen:

De verenigingen die wel het aannemelijk risico hebben genomen om toch te gaan, zouden ook een groots gebaar kunnen maken: Leg het aan de jeugdspelers uit en ga naar huis en dwing de NeVoBo ertoe deze dag ongeldig te verklaren. Dan zorg je ervoor dat we een echte volleybalgemeenschap gaan vormen.

Jeugdvolleybal:

De beste jeugdspelers zouden hier met elkaar moeten strijden om een kampioenschap. Door invloeden van buitenaf wordt dit toernooi gedevalueerd. Sta op NeVoBo en trek wat scheef is recht zodat de besten ook kunnen zeggen dat zij met en tegen de besten hebben gestreden en het kampioenschap van Nederland ook enige inhoud heeft. 

BROODTRAINER

Iedereen is het erover eens dat Giovanni Guidetti de man was die het vrouwen volleybal naar een hoger plan had moeten brengen. Natuurlijk zijn de twee laatste jaren erg goed geweest voor de dames en onder aanvoering van G. G. zijn er prachtige prestaties neergezet.

Aanstelling
De aanstelling van G.G. was al een hele opzienbarende, maar iedereen was ervan overtuigd dat dit de man was die het beste was voor de dames. De oude coach paste niet in het pulletje van de dames en die werd terzijde geschoven en met de nieuwe aan de slag. Zo gaat het in topsport dus dat is niet vreemd.

Een extraverte coach
We hebben kunnen zien dat in meerder publicaties het niet gaat om wat hij zegt, maar vooral hoe hij het presenteert en dat was van een aanstekelijkheid waarmee de dames net weer een zetje de goede richting in geduwd werden.

Prestaties
Iedereen heeft ook de keerzijde van G.G. kunnen meemaken. Verloven werden in getrokken omdat ze niet speelde naar de wens van de coach en beter maar konden trainen in plaats van thuis bij gezin doorbrengen. Hard maar rechtvaardig? Als we naar de resultaten kijken dan heeft het wel effect gehad en niemand klaagt er meer over.

Keerzijde
De bondscoach wist dat hij vader werd en is inmiddels vader geworden. Ik snap best dat je meer bij je vrouw en kinderen wilt zijn. Ik ben zelf vader dus ik snap dat wel. Wat ik niet snap is dat je dat nog niet zo lang geleden een verlenging van je contract hebt getekend. Natuurlijk waren die gevoelens er toen ook al, maar je moet ook een inkomen hebben. Ook dat snap ik nog wel.

Slap excuus
Maar dat je benaderd bent door de Turkse bond om bondscoach te worden en dan ja zegt terwijl je net een contract hebt getekend met Nederland, daar begrijp ik dus niets van ook al is het aanbod dermate lucratief dat je die het aanbod niet kon weigeren. Maar dan zou nog de stelling opgaan: een man een man en een woord een woord. Dit je je reinste contractbreuk en om dan je gezin en privé erbij te halen als slap excuus, daar kan ieder het zijne over denken en ik zeker het mijne. Het is trouwens ook niet netjes van een bond om een zittende bondscoach te benaderen om zijn contract te laten ontbinden in het eigen voordeel.

NeVoBo
Ik snap de bond niet in de argumentatie dat ze niet met een onwillige bondscoach verder wilden gaan, maar wie is nu de baas. De bondscoach had en heeft een contract en dat dient uitgezeten te worden. Toch zwicht de bond voor het argument dat hij bij vrouw en kinderen wilde zijn. De nieuwe voorzitter zegt dat het niet aan hem is om daar iets van te vinden. Nou, juist wel en dat bepaald weer de slappe hap. Ga voor de troepen uit voorzitter en zeg als eerste dat je dit niet netjes vindt en dat je dit ook niet kan waarderen. Dan krijg je respect van de achterban.

Ontbindende voorwaarden
Ook de stelling dat de bond iets moet vinden dat hij naar een concurrerend land gaat als bondscoach, hadden ze mijns inziens moeten blokkeren en dan nu zeggen dat het nog niet helemaal duidelijk is. Nee, meneer de voorzitter dit is slecht beleid. Dit hadden jullie bij de ontbinding als ontbindende voorwaarden moeten stellen. Heel gebruikelijk in het bedrijfsleven dat je bij opzegging van je contract niet naar een concurrerende partij mag gaan. Gedurende de jaren dat het contract er was dus 2020, zou er geen nieuwe betrekking als bondscoach komen. Maar nee, de bond kan daar weer niets van vinden. Slappe hap.

Waarom dan toch
Er kan maar één conclusie getrokken worden: geld. Het kan niet anders dan dat een bondscoach die een contract heeft weggekocht wordt. Daarmee ben je ook als bondscoach geen man van eer. Je laat de vrouwen in de kou staan ter eigen gerieve. Want je bent ook met Turkije op pad over de wereld heen. Ook daar moeten de trainingen gegeven worden. Dus kom niet aan dat je dichter bij vrouw en kind wilt zijn, want die hadden ook deze kant uit gekund.

Spijtig
De kwaliteiten van de heer G.G. zijn onomstotelijk een feit. Daar zal iedereen het over eens zijn. Hij heeft het damesvolleybal een boost gegeven waardoor de prestaties ook navenant zijn. Ik geef hem ook deze eer, maar aan de andere kant ben je ook een verrader. Iemand die voor het geld weggaat en alle normen en waarden van trouw aan je ambities blijven verloochent. Dan ben je ook niet meer geloofwaardig in de dingen die je daarvoor hebt gezegd, want alles komt op losse schroeven te staan.

Ongeloof
Ik had waardering voor je argument gehad en het begrepen als hij geen bondscoach van Turkije zou zijn geworden. Pas dan was het argument heel legaal geweest. Ik ben tenslotte ook vader en weet als geen ander dat je graag bij je vrouw en kinderen wilt zijn. Ik trek de overwegingen dan ook in twijfel en spreek er mijn afkeer over uit. Je laat een team en een natie stikken om meer geld te verdienen en dat vind ik niet gepast.

Giovanni Guidetti
Ik wens je als vader veel warmte toe bij je gezin. Ik wens je als trainer een goede toekomst toe bij Vakifbank en natuurlijk ook als bondscoach van het Turkse damesteam.
Wij zullen de wonden wel likken en er zal best wel weer een opvolger komen, want zo gaat dat in de topsport. Niemand is onvervangbaar, maar met zo'n gedreven mens als jij, zal dat voor Nederland en de dames een hele opgave worden. Het ga je goed.

T. O. P. Ingrediënten voor opleiden.

Schreef ik in mijn vorige bericht over het opleiden van jeugd, werd ik door een collega opmerkzaam gemaakt over een column van Ton Boot in de Telegraaf. Ton schreef een artikel over opleiden in algemene zin en bij alle sporten. Ik herkende heel veel van wat ik al zo vaak heb gezegd, maar ik zal er hier een kort verslag van doen.

TOP
T: Techniek.
Spelers worden het best als je ze zoveel mogelijk technieken bijbrengt. Niets anders dan dat. Natuurlijk zijn fysiek, tactiek en mentale aspecten belangrijk maar er zal eerst een degelijke technische training aan vooraf moeten gaan voordat je aan de andere zaken kan voldoen. Daarom pleit Ton ook voor een zo goed mogelijke opleiding van jeugdtrainers, want als zij niet goed zijn opgeleid, dan maken ze meer kapot dan je lief is.  Dit bevestigt ook mijn uitspraken over de belachelijke en volledig uitgeklede VT opleidingen op dit moment. In 5 keer zou je een volwaardig trainer zijn met diploma, maar van techniek weet je dan nog niets af. IK zie veel en dan zeg ik heel veel trainers die de technieken zelf niet machtig zijn training geven. Een gemiste kans voor een sport.

TOP
O: Opvoeden
Ton noemt het misschien wel de belangrijkste factor: normen en waarden bijbrengen, teambelang voor individueel belang, respect, hulpvaardigheid enz. enz. Ook hier hebben jeugdtrainers dus veel aan te doen. Ik constateer dat er veel trainers en coaches zijn die er langs de zijlijn een potje van maken en dat tot Oranje groepen aan toe. Slechte voorbeelden die door jeugd worden overgenomen en denken dat het zo hoort. Slecht voor het aanzien van de sport. Hier zouden dus in de verenigingen trainerscoaches aangesteld moeten worden om de jonge trainers te begeleiden in de manier van opvoeden van hun sporters. Een trainerscoach die door en door ervaren is in het opvoeden van sporters.

TOP
P: Plezier
Heel veel talenten zegt Ton zijn afgehaakt omdat er geen plezier meer te beleven viel in hun sportopleiding. Vooral bij jeugdopleidingen staat plezier voorop in trainingen en wedstrijden. Ben je ouder en prof dat zal je zelf je plezier uit je topsport moeten halen, maar vooral de vroege jeugdopleidingen moet het plezier centraal staan naast de andere twee TOP-onderdelen.

VERANDEREN?

NeVoBo
Het begint dus allemaal bij de verenigingen en dus is wederom mijn oproep naar de NeVoBo om de opleidingen te intensiveren in deze onderdelen. Zorg ervoor dat een trainer ook een degelijke opleiding krijgt in het overbrengen van technische vaardigheden. Ik zou pleiten voor een apart diploma voor jeugdopleiders. Dan ook vooral met de TOP-onderdelen. Daar zou de bond in moeten investeren.

VERENINGINGEN
Daarnaast zouden de verenigingen moeten investeren in trainerscoaches om te kijken of de TOP-onderdelen ook worden uitgevoerd. Als zij meer investeren in het opvoeden door trainers, dan is dat onderdeel ook verzorgd.

TOPTRAINERS
Elke trainer die technisch vaardigheden juist kan aanleren, de jeugd goed kan opvoeden en heel veel plezier in de trainingen heeft moet het predicaat TOP krijgen.

Voor de opleiding van jeugd is nog veel werk te verzetten en ik zie dat de prestaties van oranje jeugdgroepen tekort komen in technische vaardigheden, opvoeding en plezier. Dat zouden de kernwaarden voor de jeugdopleiding in Nederland moeten gaan worden de komende jaren. Pas dan gaan we vanuit de basis het volleybalniveau verbeteren. Ik wens iedere vereniging en de bond daar veel succes bij.
Met dank aan Ton Boot die mij, door middel van zijn column, heeft geïnspireerd tot het schrijven van deze blog.

JEUGD COACHEN IS EEN VAK APART

Trainer / coach
Ik ben de 40 jaren training geven inmiddels gepasseerd. Nog steeds doe ik dat elke dag met heel veel plezier. Ook ben ik dus al ruim 40 jaar coach. Het training geven en coachen doe ik tot op de dag van vandaag met heel veel plezier. Het is als trainer leuk om jeugd op te leiden en te zien hoe dat zich in wedstrijden ontwikkeld.

Basics training geven
In mijn trainingen aan jeugd probeer ik ze te laten zien dat fouten maken hoort bij het beter worden. Er zal nooit druk gelegd worden tijdens opleiden dat fouten maken niet mag. Als de spelers fouten maken, dan is dat weer een aanleiding om te verbeteren en daar komt mijn taak pas. In samenspraak met de speler nieuwe dingen uitproberen om te kijken of het er beter van wordt. Dat is leuk en nodigt de speler uit om alles wat je zegt ook te proberen en zelf te onderzoeken of dat dan ook beter werkt. Zo worden spelers beter en ontwikkelen zij zichzelf. De speler wordt eigenaar van zijn ambitie. De trainer is een hulpmiddel.

Basics coachen
Als coach laat ik mijn spelers de fouten maken zonder ze erop af te rekenen. Nieuwe kansen bij de volgende actie. Focus binnen het team houden en als laatste: Respect voor je tegenstander en de scheidsrechter. Als coach geef je daarin het voorbeeld. Als spelers fouten durven maken dan leren ze. Als coaches fouten afstraffen dan kweek je angst. Angst is de slechte raadgever in sport. Ook de acceptatie dat een tegenstander beter speelt dan het eigen team hoort daarbij. Dan heb je weer wat te trainen om beter te worden.

FOUT
Een coach die voorop gaat om tegenstander en scheidsrechter en te beschimpen en dat overbrengt op zij eigen spelers is echt fout. Als dat in het jeugdvolleybal gebeurt, is het zelfs verwerpelijk. Opleiden is ook opvoeden. Ga met anderen om zoals je wil dat anderen met jou omgaan. Juich voor je team maar niet tegen de tegenstander. Dat geldt ook voor het meereizende publiek. Natuurlijk mag je best fanatiek zijn en is emotie onderdeel van het spel, maar altijd met respect naar anderen.

OPTREDEN TEGEN DE COACH
Elke vereniging zou iemand moeten hebben die coaches begeleidt. Die feedback geeft aan de jeugdcoach over de manier waarop hij met spelers, tegenstander, scheidsrechter en ouders omgaat. Daar waar zaken niet goed gaan zoals een vereniging dat wenst, mag en zelfs moet een vereniging ingrijpen en het gedrag van de coach veranderen. Lukt dit niet dan is het einde oefening voor de coach.

OPTREDEN TEGEN SPELERS
Als spelers zich schuldig maken aan het ongeoorloofd gedrag, moet er wel een sanctie op staan. Vaak is het al voldoende als je als coach dat gedrag afkeurt en zegt dat je dat niet wil hebben in jouw team. Als spelers zich niet an die regels kunnen houden dan dient er direct een sanctie plaats te vinden. Mijn voorstel is wisselen en niet meer laten spelen.

TOEKOMST
De jeugd heeft de toekomst en dat is ook zo. Ik zie de vriendschappen onder volleyballers, omdat zij met regels van respect tegen elkaar spelen. Vriendschappen voor het leven. Een voorbeeld daarbij: Twee jeugdteams die in de finale van de regio beker strijden om het goud: Haaglanden en Huizen In de weedstrijd elkaar bestrijden, maar na de wedstrijd met elkaar op de foto gaan als vrienden. Zo zie ik mij het volleybal voor mij. Strijden met respect voor de ander.

BEOORDELEN DOOR SCHEIDSRECHTERS
Mijn voorstel zou ook zijn dat scheidsrechters de teams en begeleiding gaan beoordelen. Laten zij ook maar eens zeggen welke coaches en spelers hen het leven zuur maken. Op basis van deze gegevens kan een vereniging en een bond ook maatregelen nemen ter aansturing van een beter klimaat voor scheidsrechter en per saldo wordt het leiden van wedstrijden er leuker op waardoor er meer mensen bereid zijn om wedstrijden te gaan leiden.

SCHANDALIG PUBLIEK IN BRAZILIË

SUPPORTERS

Het is 2007 en ik mag bondscoach zijn van Jeugd Oranje in Gotha voor een 8 landentoernooi en we spelen hele leuke wedstrijden. Een van de leukste dingen die wij als staf en team hebben mee gemaakt is dat wij constant werden achtervolgd. Wij werden eigenlijk gestalkt. Maar wel in de positieve zin van het woord. Niet alleen tijdens de grotere toernooien hadden wij een uitgebreide schare fans, maar ook in alle clinics en oefen wedstrijden die wij in Nederland speelden, kwamen wij aan aandacht nooit iets te kort. Ik wenen hadden we zelfs een eigen fanclub voor de mannen van Oranje. Daar waren wij ook zelfs wel de oorzaak van, want wij deelden ons plezier altijd met iedereen die daar in mee wilde delen. De grootste supporters echter waren de ouders en familie van de spelers en staf. Die reisden ons overal achterna en ik heb hele goede herinneringen aan de ouders van de spelers waar wij mee mochten werken.

RESPECT
Tijdens onze wedstrijden, clinics en toernooien hadden we altijd een paar zaken die we belangrijk vonden: Respect voor tijd; Respect voor mensen. Dat vonden we belangrijk en zo deden we nooit verwaand, maar waardeerden we alle aandacht en zorgden ervoor dat wij geen kritiek opriepen. Een uitspraak die velen zich zullen herinneren is: "Wij zijn een net bedrijf. " Wij zorgen ervoor dat wij alles netjes achter lieten en ook dat wij onze waardering uitspraken tegenover iedereen die ons ondersteunde. Of dat dan de ballenjongen was of iemand die voor ons het eten kookte of enz enz.... Wij waardeerden dat wij in de positie waren dat wij in het middelpunt van de belangstelling konden staan.

Olympische Spelen
Ik kijk met heel veel plezier naar de Olympische Spelen en natuurlijk gebeuren er zaken die ik wel, maar ook zeker niet kan waarderen als sportfanaat maar ook als trainer/ coach. Het titel van mijn vorige blog is niet voor niets zo gekozen. Met toenemende belangstelling kijk ik naar de prestaties van de Nederlandse teams en zit op het puntje van mijn stoel van spanning om de prestaties gade te slaan. Ik moedig op mijn manier hier ook de sporters van Oranje aan. Niet alleen dat, maar heb ook respect en waardering voor de prestaties sporters uit andere landen, ook als zij het ten koste van Nederlandse sporters doen. Zo zit sport in elkaar en dat weten de sporters als eerste. Je ziet ook hoe groot het respect is van sporters onderling.

PUBLIEK
Met zeer grote ergernis kijk ik de laatste dagen naar de Olympische Spelen als het om het Braziliaanse publiek gaat. Wat een asociaal volk is dat. Met toenemende ergernis heb ik gekeken bijvoorbeeld bij de wedstrijd van Brouwer en Meeuwsen. Maar ook bij het polsstok hoogspringen in het atletiek stadion. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat een ergernis en wat een grote onsportiviteit. De prestatie van Thiago Braz Da Silva is er niet minder om maar het asociale boegeroep  tegen de Fransman en Lavillenie, ook een groot sportmens, was zeer beschamend en juist als je bij een concentratiesport zo een wedstrijd wil en kan winnen dan is dat maar zo, maar het haalt wel iets van de glans af doordat je eigen publiek zo met tegenstanders omgaat. Zo heb ik deze weken toch een bittere nasmaak van het publiek dat bij de Olympische Spelen zit.

WEES VÓÓR JE TEAM MAAR NIET TEGEN DE TEGENSTANDER
Dat is de gouden regel waar ik één keer in de afgelopen 42 jaar als trainer/ coach het eigen publiek op heb aangesproken. Ik was blij met alle medeleven, maar ergerde me zeer aan het feit dat onze supporters tegen de tegenstander  waren. Dat hoort niet bij fair play. Ik hoop dat alle media dit aangrijpen om er flink tegen te ageren. Elke tv-zender zal hier aandacht aan moeten besteden.In de gedachte van de OS dat sport verbroedert, geldt dit zeker niet voor het publiek.

DAT DE BESTEN MOGE WINNEN
Ik hoop de komende dagen nog van mooie sporten te genieten en natuurlijk gun ik alle Nederlanders een medaille toe, maar zo niet dan hoop ik dat ze op waarde geklopt worden en niet doordat het publiek van enige invloed is op hun prestaties. Dat zou de sport in het algemeen niet ten goede komen. Dat de besten maar mogen winnen. Er kan nog veel moois gebeuren de laatste dagen.

GESLACHTOFFERD VOOR HET EGO VAN EEN COACH

YURI VAN GELDER
Natuurlijk weet iedereen die sportliefhebber is wat er gebeurt is met de sporter. Na een strijd door hele diepe dalen samen met zijn coach na 12 jaar op het aller hoogste niveau terugkomen. Als je zijn levensloop bekijkt, dan is het een wonder dat hij hier op de OS mag deelnemen en ook dat hij de finale haalt. Een geweldige prestatie voor hem, maar ook voor zijn coach en andere begeleiders.
Iedereen die daar zijn steentje aan bijgedragen heeft, kan trots zijn dat ze Yuri zover hebben gekregen dat hij daar aanstaande maandag zou mogen staan. In de grote finale. Zeker zijn coach die de gebruiksaanwijzing van Yuri door en door kent zou van oor  tot oor moeten glimlachen. De realiteit is echter anders. 

AFSPRAKEN OF DICTATEN?
Als sporter heb je je te gedragen naar de afspraken die je met elkaar maakt.  Je gaat met elkaar in gesprek of je legt de regels vast in een document en dan ga je daar met elkaar naar leven. Op zich is daar helemaal niets mis mee. Zolang het allemaal in goede harmonie gaat, zal niemand zich op gemaakte afspraken beroepen en ook niet als ze niet helemaal precies tot op de letter worden uitgevoerd. Maar zijn het wel afspraken? Ik kan je mededelen dat er van afspraken helemaal geen sprake is. Het zijn puur dictaten en die teken je dan maar, want je wilt niet buiten de boot vallen of door de bond aan de kant gezet worden. Afspraken daar spreek je over en dan kom je in gezamenlijk overleg tot die zaken waar je elkaar aan kunt houden. Dit geldt dus voor beide partijen.

DWANGBUIS CONSTRUCTIE
In het geval van de Olympische Sporters zijn er inderdaad dictaten getekend. Als je je niet houdt aan wat de bond eist, dan zal je door die bond niet afgevaardigd worden. Iedereen die namens de bond aan een groot toernooi deelneemt, moet dit ondertekenen, want anders word je niet geselecteerd of niet genomineerd. Elke bond in Nederland en ik maak me sterk dat dit overal ter wereld zo is, kent deze dwangbuis constructie wel. Men doet alsof dat dit afspraken zijn, maar de realiteit is dus dat het een decreet is van een bond. De sporter wordt niet gevraagd of hij het ermee eens is.

DE MACHT VAN DE COACH
De macht van de coach is dus zeer groot. Zie in dit geval van Yuri? Zijn coach waar hij de vertrouweling van was, heeft hem, ter meerdere glorie van zijn eigen roem, geslachtofferd. Grote koppen in de krant en een trotse coach van Yuri, die doodleuk even weet te vertellen dat het op zijn advies allemaal is gegaan zoals het is gegaan. Yuri heeft niet gedaan wat de coach wilde en de coach is op zijn pik getrapt en dus als een klein kind naar zijn baas gegaan en gezegd dat hij Yuri niet meer wilde coachen, omdat hij klaar was met Yuri. Dan komen de argumenten los:
Zonder toestemming het Olympisch dorp verlaten, om zijn vriendin van het vliegveld te halen.
Te laat thuis nadat de coach had gezegd dat hij om 12 uur thuis moest zijn.
5 biertjes gedronken nadat de coach had  gezegd dat hij dat niet mocht. 
Een training gemist die de coach op het laatste moment had ingelast zonder dat Yuri dat wist. 
Diezelfde coach die Yuri door en door kent en hem zover heeft begeleidt om hem hier op het hoogste podium van de sport te brengen. Die ook weet dat Yuri na een prestatie een dag even rust nodig heeft.  Diezelfde coach heeft een statement willen maken voor alle sporters van Team NL, dat je niet moet sollen met de regeltjes van de coach. En dus laat je je eigen ego voorgaan ten koste van een sporter, wiens carrière je volledig naar de kloten helpt en die voor het oog van de gehele sportwereld voor schut wordt gezet. Tot op het bot vernederd wordt. Door zijn eigen coach nota bene.

ADVOCATUUR
Iedereen die het kort geding heeft gevolgd, heeft kunnen zien dat de advocaat van het NOC*NSF er alles aan heeft gedaan om de persoon Yuri van Gelder in een kwaad daglicht te zetten. Het cocaïne gebruik wat helemaal geen issue was. Het maar niet laten testen op verboden middelen omdat het in Brazilië niet wordt getolereerd. Om 6 uur thuis komen, terwijl het 5.08 was. In gezelschap van zijn sportmaatje Jeffrey, waar overigens niemand wat van heeft gevonden. Ik kan zo nog wel even doorgaan.

RECHTSPRAAK IS KROM
En ook de rechter laat zich voor het karretje van het NOC*NSF spannen. Jammer voor het individu en nu kan de coach Van Bokhoven die hem door dik en dun had moeten steunen, want daar hebben ze teveel met elkaar voor meegemaakt, trots zijn op het feit dat hij de oorzaak was van het naar huis sturen. Spierballen taal. Hij had na de spelen afscheid van Yuri moeten nemen en niet tijdens de spelen. Hij laat de sporter vallen als een baksteen.


NOC*NSF
Hulde voor het NOC*NSF. Gefeliciteerd grote machtige sportkoepel. U heeft voortaan het recht aan uw zijde. U mag alle sporters in de ban doen, want het gerecht heeft vandaag bepaald, dat u onschendbaar bent. Gelukkig hebben alle Nederlanders kunnen horen wat voor flauwe praktijken u erop nahoudt. Met wat voor middelen uw advocaat uit uw naam heeft gesproken.
Schaamteloos een sporter op de top van zijn carrière zo laten vallen. Schande.

De grote verliezer is Yuri, maar met hem alle sporters die onder het gezag van een bond staan.
Ik hoop dat hij de kracht mag vinden om het een plaats te kunnen geven. Sterkte Yuri.

LEES OOK YOUP EROP NA:   Yuri de sloeri:
https://www.nrc.nl/nieuws/2016/08/12/yuri-de-sloerie-3706302-a1516092

STILSTAAN IS ACHTERUITGANG

PRE JEUGD

Deze dagen zijn er op verschillende niveaus weer de internationale competities bij de jeugd.
Ik ben aan het kijken , want gelukkig kan je alle wedstrijden volgen en dat is één van de voordelen van de huidige technieken. Je kan alles zien.  Elke wedstrijd wordt netjes via een YouTube kanaal uitgezonden en dat is goed. Dat scheelt reizen en kosten maken om er bij te zijn. Iets wat ik de afgelopen jaren veelvuldig wel heb gedaan.

WEVZA
Als je dan de laatste ontwikkelingen ziet in jeugd volleybal dan denken we in Europa dat we op steeds jongere leeftijden internationale competities moeten gaan houden. Daar op zich is niets op tegen. De nieuwe organisatie WEVZA (The Western European Volleyball Zonal Association) werpt zich op als de grote organisator van deze competities. Als eerste gooien ze een trouw lid van de 8 landentoernooien: Zweden eruit, om vervolgens Portugal binnen te halen. We hebben dus een nieuwe naam bedacht om Zweden links te laten liggen. Heel jammer en Zweedse coach betreurt dit nog steeds en let wel de Zweden wonnen de laatste jaren steevast van Nederland. Dus ik snap hem ook wel een beetje.

PROGRAMMA
Met het steeds jonger wordende publiek van spelers, kan je je ook afvragen of dit het niveau van volleyballen wel te goede komt. Het antwoord ligt bij de wedstrijden die nu gespeeld gaan worden in Italië. Hier speel onze pre jeugd U17 tegen de volgende landen: Italië (gastland), België, Spanje. Met vier ploegen mogen ze hun kwaliteiten laten zien.  Wel bedenken dat het dus spelers zijn die de B-leeftijd hebben. In de landen om ons heen wordt daar dus serieus werk van gemaakt en worden er programma's gemaakt om juist ook deze leeftijden te scholen. Dit toernooi zullen de degens gekruist worden en kunnen de diverse landen laten zien wat hun programma's hebben opgeleverd.

NIVEAU
Laat ik beginnen om duidelijk te zeggen dat ik de spelers niets verwijt en ook niets over hun individuele niveau zeg. Wat ik hier schrijf gaat over het totale niveau. 
Ik ben me rot geschrokken en eigenlijk ook weer niet. Het niveau dat de pre-jeugd van Nederland laat zien is verreweg het slechtst van de vier teams die ik heb gezien. Het is een blamage voor Nederland.
Als je niet beter hebt, dan kan je beter niet meedoen. Leuk voor een nieuwe onervaren staf. Ook zij dragen niet bij aan het imago van Nederland als je stelt dat je zonder strategie gekomen bent en dat de groep bestaat uit lang sterke jongens die nog moeten leren volleyballen. Leuk voor de spelers en leuk de nieuwe en om mee te maken dat je in het Nederlands shirt hebt gestaan en dat het Wilhelmus voor jouw wordt gespeeld, maar dan kan je ook een schoolreisje organiseren met deze groep naar een toernooi in Oostenrijk. Dit is het aanzien niet waard als het gaat om vertegenwoordigende Nederlandse volleybalteams. Snel ermee stoppen, voordat je er wordt uitgezet als Zweden.

WAT DAN?
Ik kom er maar weer op terug over wat men bij de bond denkt hoe je dit kan oplossen: ambitie, intrinsieke motivatie, beleving, een andere mentaliteit enz enz. Ik hoor niets dat met volleybal als technische sport heeft te maken. Allemaal wollige termen en daar doen we het dan weer mee.  Heb je het idee dat er bij Italië en de andere landen ook alleen daaraan gewerkt wordt?Hoe serieus nemen we het jeugdvolleybal. Als ik op de open club ga kijken en dan zowel de tussen als finales, dan kan ik een prachtig team samenstellen. Dan sta ik met open mond te kijken en dan zeg ik tegen iedereen dat Nederland een prima toekomst heeft. Maar dan moet je er wel zijn en dan moet je wel de voorwaarden zo maken dat je de talenten bij elkaar brengt om te trainen. Dan zal je wellicht ergens anders in Nederland en op een ander tijdstip moeten gaan trainen. Dan moet je er zeker van zijn dat je alle talenten de maximale mogelijkheden geeft om mee te gaan doen.

OPLOSSING
Geef allereerst eens weer gewoon fatsoenlijke opleidingen en geef trainers de nodige vaardigheden  mee om ook daadwerkelijk training te kunnen geven. Ik heb het dan over trainers die met jeugd aan de slag gaan. Van mini tot A-jeugd. Daar begint onze opleiding en daar begint het niveau. Wat daar fout gaat komt nooit of bijna nooit mee goed. Even 5 bijeenkomsten volgen en dan jeugdtrainer zijn is belachelijk. Ik gun iedereen zijn / haar diploma, maar als de inhoud van de opleiding minimaal is en er zelfs schriftelijke onderdelen kunnen worden afgesloten, dan is  dat al een vaag voorteken.
De opleiding is niet goed en de bond is daarvoor verantwoordelijk. Als dit niet verandert, dan zal Nederland er nooit meer bovenuit steken. Nooit meer.

OPLEIDERS
Natuurlijk zijn er  goede opleiders in Nederland, maar die zitten per definitie alleen bij de bond als je iets voor de bond hebt gedaan. Als je dat niet hebt of je valt niet in het pulletje van de bond, dan kan je nog zo'n goede opleider zijn, maar dan word je gepasseerd. Volgens mij heb ik een technisch directeur ooit horen roepen:"De bond moet de beste trainers aanstellen en de trainers moeten de beste spelers kiezen en de beste 6 spelers moeten spelen." Daar voldoet de bond van geen kant aan op dit moment. Als we na deze zomer weer doen wat we deden, dan worden we alleen maar slechter in vergelijking met de ons omringende landen. Het is een genot om naar België tegen Italië te kijken.

TOEKOMST
Ik blijf kijken en blijf hopen, want ik blijf mijn sport trouw en hoop dat er betere tijden komen. De afgelopen 8 jaar is het niveau alleen maar acheruit gegaan. Is er een relatie met het feit dat 8 jaar geleden men dacht dat we de NVS af moesten schaffen, dat we niet mee op zondagen wilden trainen, behalve de selecties natuurlijk, want dan kan iedereen wel komen. Dat we RTC's moesten oprichten en de toptalenten naar Papendal moesten halen? Dat we de opleiding van jeugdtrainers in handen van ondernemers moesten leggen? Ook als je een leek bent, kan je zien dat dit heeft geleid tot het naar de knoppen gaan van het Nederlands Jeugd volleybal.


TIME TO CHANGE! YES YOU CAN!! YES WE CAN!!